Liefde heelt alle wonden

Geen onderscheidt in een diepe of kleine wond.
Hoe kleiner de wond des te sneller het genezingsproces, zou je denken...
Niets minder is waar...

Het gaat om de intentie waarmee ik wil genezen en of ik bereid ben om een wond te zien als niets minder dan een wond. Wat voor de één een grote wond is, kijkt een ander lachend aan met... been there done that...

Ik ben hier om gezond te zijn. Om te weten dat deze wond specifieke verzorging nodig heeft op deze plek, in deze situatie in mijn leven. Niet om te lijden. Ook de pijnlijke momenten als die van elke wond horen bij het ervaren van het goddelijke in mij. Dit zorgt ervoor dat ik met mijn persoonlijk samengestelde verbandkit kijk naar welke situatie dan ook en zeg dit komt goed. Niet denkend aan hoe lang het nog zal duren of of het allemaal wel goed heelt daar onder het verbandje. Gewoon daar laten, koesteren, en weten en vertrouwen dat het goed komt.

Zodra je toch eigenwijs onder het verbandje loert komt er zuurtof en bacterieën bij en gaat het zweren en wordt daarbij het genezingproces uitgesteld en verstoord. En dat wil ik natuurlijk niet. Ik wil dat het mooi heelt zonder littekens.
Na wat sneetjes en wonden, wordt mijn intentie steeds authenktieker en ligt deze dichter bij mijn innerlijke zelf. En als mijn ehbokit spoorloos is en ik even niet weet waar ik verband of pleisters kan halen, heeft iemand in mijn buurt of een goede vriend wel wat liggen. Het universum werkt op wonderbaarlijke wijze.